هر آنچه در بستر زیستنمان میگذرد |
دلم خیلی گرفته است، یک دفعه این شعر به ذهنم رسید:
با همه تدبیر خویش ما سپر انداختیم
روی به دیوار صبر، چشم به تقدیر او
نوشته شده در چهارشنبه سی ام خرداد 1386ساعت 1:34 توسط هلیا
|
درباره وبلاگ
دریا
در یاد من
امتداد بیکرانه ایست
که نه دوری
و نه بی سر انجامی را
" تو " را موج میزند
پهناور است
و من و تو
در دو سویش
به ساحل خاطراتمان نشسته ایم
و قایق بادبانی آرزوهایمان
هر شب و روز
پیوند میدهد
هزاران بار دو ساحلش را
و روزی من و تو را
تا ما
دریا هست تا در یاد هم باشیم . . .
امیر
منوی اصلی
نوشته های پیشین
پیوندها
 |
POWERED BY BLOGFA.COM |
|